veñjañsus / veñjañsius.

adj. =

●(1792) HS 122. cri ha vangeanciuss èl ma hoai.

●(1847) MDM 86. ar-re venjansus.

●(1906) KANngalon Mae 108. eun den fallakr ha venjansuz. ●(1906) KANngalon Du 257. tan vinjansuz an env. ●258. he voaligner vinjansuz.

●(1909) FHAB Eost 232. Hum ! Kou a oa venjansus.