adv., prép. & conj.
I. Adv.
A.
(1) Là-bas.
●(1530) Pm 168. En neffou tu-hont pan montas, tr. «Au ciel là-bas quand elle monta.» ●(1575) M 1169-1170. Bihanoch som, moment, na rencq bezaff rentet, / Da Doe anezaf cont, tuhont pe bout spontet, tr. «Pas de plus petit instant, moment dont il ne doive être rendu / Compte à Dieu là-bas, ou être épouvanté.»
●(1732) GReg 555b. La, adverbe de lieu. Si c'est à une certaine distance, tr. «tuhont.»
(2) Tu-hont tu-mañ : çà et là.
●(1847) FVR 65. tu-hont tu-man dre ar vro.
B. sens fig.
(1) E(n) tu-hont : en plus.
●(1852) MML 103. En tuont, Mari, scuillet ar graso extraordinal-ze voar qen lies a galono.
●(1927) LZBt Genver 23. E-tuont, o goueliou diaoulek a goust d'ê kalz a arc'hant.
(2) E(n) tu-hont da se : en plus de cela.
●(1903) MBJJ 167. Neb a fell d'ean, e tuont da ze, gouzout piz... ●(1920) LZBt Meurzh 7. En tuhont da ze, strujet fall eo, kam ha lanchore, mad da van !
II. Loc. prép. En tu-hont da.
(1) spat. De l'autre côté de.
●(1912) BUAZpermoal 251. En tu-hont da Blouvouskan, parouziou Lanvellek ha Plougras o deus ive peb a chapel.
(2) sens fig. En plus de.
●(1847) FVR 234. e tu-hont d'ann diou drederenn anezho holl.
●(1903) MBJJ 42. en tu-hont da ziou leo a ledander. ●81. e tu hont da gant mil lur evit he neveaat [eun iliz goz]. ●(1908) PIGO II 1. a-rôk sevel tiegez, ez eo red kaout, en tu-hont d'eur plac'h da lakat en ti, saoud ha loened da lakat er c'hraou, dilhad ha lienaj da lakat er pres, plous ha foenn da glenkan er zolier.
II. Loc. conj. En tu-hont ma : sans compter que, d'autant plus que.
●(1910) MBJL 155. e-tuhont m'eo ret bean aroutet mat war ar muzik. ●(1925) FHAB Mezheven 237. En tu-hont ma' z eus anezan eun taolenner piz hag ampart.