toget

adj. Pourvu d'un chapeau.

●(18--) RGE 8. Ha pa vezot toqet tout, / It pa garfot en ho rout.

●(1929) SVBV 131. tenna hon tokou (ar re a oa toget). ●(1944) VKST Mae 148. ar merc'hed «toket». ●(1944) EURW I 68. eun Aotrou sec'h ha treut, livitennet, toket uhel.