s. (botanique)
(1) Plantain lancéolé Plantago lanceolata.
●(c. 900) MSvbrvcorn II f° 1 l. 15 (DGVB 286, DVBR 539, GMB 658). cum stlanæs hæntledan platan hoiarn.
●(1499) Ca 190b. Stlaffesq. g. lancelee.
●(1732) GReg 491b. L'herbe au crapeau, du plantin, tr. «stlaffesq. stlañvescq.» ●729a. Plantain, ou le petit plantain, tr. «Stlañvesq. stlañvès. On écrivoit Stlaffesq.»
●(1869) FHB 244/280a. e galleg plantain, hag e brezoneg gand lod all sclànvesk, gant lod all skloe, gant lod all deledan. ●(1879) BLE 314. Plantain. (Plantago. L.) Slanvesk.
●(1919) KZVr 325 - 25/05/19. plantain, tr. «E Treger, stlanvus, stlanves, stlanvesk, Loeiz ar Floc'h.» ●(1925) FHAB Gwengolo 336. Ar sklanvaj ouz an droug-daoulagad. ●(1926) FHAB Ebrel 153. a bep seurt louzeier dioc'h ar parkeier, evel : askol, teol, sklanvach, lez-koed, roz-ki. ●(1983) PABE 74. (Berrien) sklañvesk, tr. «plantain.» ●(1990) TTRK 101. «sklañvach» eo a raed eus ar Plantago lanceolata dre zu-mañ.
(2) Mercuriale.
●(1633) Nom 89a. Mercurialis : mercuriale : stlauesq.
●(1732) GReg 617a. Mercuriale, plante, tr. «stlaffesq.»
●(1876) TDE.BF 591a. Stlafesk, s. m., tr. «Mercuriale, plantain, herbes aux crapauds. On dit aussi stlañvesk.»
●(1879) BLE 144. Mercuriale. (Mercurialis. L.) Stlafesk.