Devri

skrapañ / skrapat / skrapiñ

skrapañ / skrapat / skrapiñ

v. tr. d.

(1) Voler, dérober.

(1659) SCger 42b. derober, tr. «scrapat.» ●(1790) MG 131. el lairon e scrapou t'he argand.

(1849) LLBg III 32. a ziar me fen é skrapeint me houron.

(1907) BSPD I 165. skrapein ou madeu, loskein ou ziér. ●(1907) VBFV.bf 70a. skrapein, v. a., tr. «dérober.» ●(1913) HIVR 23. rah er péh e helleint skrapein ér vro-men. ●(1914) MAEV 111. Ne deant er meaz eus ar c'hastell-ze nemet evit skrabat ar pez a blije d'ezo. ●(1963) LLMM 99/264. ul lampon bennak tapet moarvat p’edo o skrapañ ur bechad kig-sall.

►absol.

(1896) LZBt Mae 8. o treuzi ar vro, en eur skraba, tana, zaotra, ha lac'ha en pep tachen.

(1910) MBJL 15. a deue (...) da skrapan, da danan, ha da lac'han.

(2) (en plt d'un endroit) Voler ce qu'il y a dedans.

(1939) MGGD 3. dont da glask skrapa ar c'hastell.

(3) Enlever, ravir, kidnapper.

(1659) SCger 101b. rauir, tr. «scrapat.» ●171a. scrapat vr plac'h, tr. «enleuer vne fille.»

(1907) VBFV.bf 70a. skrapein, v. a., tr. «enlever, saisir, ravir.»

(4) (en plt de la mort) Enlever, ravir.

(1919) BSUF 44. Èl ma oé rah parréz Plaudren goalazuet d'er vosen, en dud e ias é prehésion ar bé sant Uisant. Érauk er perhinded un nivér bras a dud e oé skrapet hemb truhé : be oé betag huéh, seih, eih ha memb dek intermant bamdé.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...