coll. (botanique) Érables.
●(1499) Ca 172a. Rabl alias scau groach. g. airable cest vne arbre.
●(1732) GReg 364a. Erable, arbre, tr. «Scaven-grac'h. p. scau-grac'h, scavennou-grac'h.»
►skavenn-wrac'h f. Érable.
●(1732) GReg 364a. Erable, arbre, tr. «Scaven-grac'h. p. scau-grac'h, scavennou-grac'h.»