v.
I. V. intr. Faire naufrage.
●(1732) GReg 120a. Faire bris, échoüer, se perdre à la côte. (Parlant de Vaisseaux, tr. «Péncèa. pr. pencéet.» ●652a. Faire naufrage, tr. «Pencea. pr. penceet.»
●(1869) FHB 220/86b. Sonjal a rea dezhi he guelet ive o pensea. ●(1876) TDE.BF 508b. Peñsea, v. n., tr. «faire naufrage.»
●(1911) BUAZperrot 165. pa venne o lestr pensea.
►sens fig.
●(1906) KANngalon Mae 103. Mari a viro na deufe ho ene da bensea ouz ar pec'hed.
II. V. tr. d.
(1) Rechercher (qqc. perdu en mer).
●(1925) BILZ 149. Gant Yann eo bet a-hed an ô devit punseal e ronvioù.
(2) Submerger, engloutir.
●(1930) KANNgwital 334/455. eun tarz mut a zailhas varnezi [ar vag] hag he fenseas en eun taol kount.