Devri

koñfitur

koñfitur

m. –ioù

(1) = (?) Sauce sucrée (?).

(1499) Ca 42b. Confitur. g. confiture. l. hoc salimitum ti Jdem hoc salamentum / ti. ●(c.1500) Cb 45a. Confitur. g. confiture. l. hoc salimitum ti Jdem hoc salamentum / ti. ●(1633) Nom 55a. Condimentum, embamma, intinctus : sausse, assaisonnement, confiture : sauçc, counfitur.

(2) Confiture(s).

(1732) GReg 195a. Confiture, tr. «Confiture. p. confituryou.» ●Confiture seche, tr. «Confitur seac'h.» ●Confiture liquide, tr. «Confiture tanau.» ●(1772) KI 413. c'hoes confitur, tr. «odeur de confitures.»

(1838) OVD 237. en avaleu stoup, péré nen dint mad nameit é confitur.

(1916) KANNgwital 166/159. daou lur konfitur. ●(1941) ARVR 8/4d. er c'hoñfituriou, er mel. ●(1976) BAHE 91/9. kement a gonfituriou a oa (...) ma ne ouien ket petore pod boulc'hañ.

(3) fam. Gwerc'hez koñfitur =

(1987) BAPR 34. Hañ feiz, vad, setu eur Werhez koñfitur adarre !

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...