m. –ion, –i
(1) Compère, parrain.
●(1499) Ca 41a. Comparz. g. compere. l. hic compater / tris. ●(1612) Cnf 41a. Caffout compaignunez charnel, gant è compazr, pé è comhazr.
●(1732) GReg 187a. Compere, tr. «Compaër. p. compaéryen. Van[netois] compëer. p. yon, yan.»
●(1869) KTB.ms 14 p 89. hon euz poan a-walc'h o kavoud kompaerienn ha kommerezed.
●(1952) LLMM 31/59. (Douarnenez) Komper, tad-paeron. Taolit evezh : an daou-se a zo bet komperien asamblez pa lavaro ar galleg parrain et marraine.
(2) Compère, complice.
●(1877) EKG I 18. Ar re a rea ar vicher-ze o doa koumperi e Bro-Zaoz. ●19. lavaret d'ho c'houmper oa e peleac'h edo ar guin-ardant.