Devri

koll-gounit

koll-gounit

adv. & prép.

I. Loc. adv.

(1) (en plt de qqn) Bezañ koll-gounit : être ni perdant, ni gagnant.

(1935) FHAB Mae 201. stad al labour douar eur stad a vrezel yut el lec'h ma vezer alies koll gounit. ●(1962) TDBP II 265. Koll-gounid oh, tr. «vous êtes ‘qui-perd-gagne' (au jeu).» ●(1974) THBI 210. Kollgounis a oen (lire : a oent = e oant).

(2) (en plt d'une confrontation, d'une compétition) Chom koll-gounit : rester indécis, incertain.

(1977) LLMM 184/387. Koll-gounit e chomas koulskoude ar brezel er bloavezh 1813.

(3) Mat ha koll-gounit : (?) tant pis si je perd, si je me trompe (?).

(1988) TOKO 83. Setu-me da vond, hag a welas eno eur pez koulouar hag eur bern dorojou. War behini skei ? Mata koll gonid, war an hini vraz a-fas.

II. Loc. prép. Bezañ koll-gounit gant ar mizoù : faire une opération blanche.

(1961) BAHE 27/20. Div wech e oa bet karget-chouk an tankarr, hag evel-se e oa bet ar barrez koll-gonid gant ar mizoù.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...