s.
(1) Hargne.
●(1931) VALL 131a. Colère ; concentrée, tr. «kint L[éon] m.» ●(1960) PETO 55. Diouz kint ha broud ar c'herse. ●86. Kint : Doare spered eun den kintus, dïês en em ober outañ.
(2) Kint ennañ : en colère.
●(1931) VALL 131b. en colère, tr. «kint ennañ.»
(3) Klask kint ouzh ub. : chercher chicane à qqn.
●(1942) VALLsup 32b. Chercher chicane, tr. «klask kint (à ouz) C[ornouaille].»