m. –ion Celui qui éperonne.
●(1732) GReg 359a. Celui qui donne trop de l'éperon à un cheval, tr. «Qentraouër-terrupl. p. qentraouëryen derrupl.»
m. –ion Celui qui éperonne.
●(1732) GReg 359a. Celui qui donne trop de l'éperon à un cheval, tr. «Qentraouër-terrupl. p. qentraouëryen derrupl.»