f. –où Chant, cantique.
●(c.1680) NG 810. hon hannen. ●(1732) GReg 150b. Chanson, tr. «Van[netois] canenn. p. canenneü.»
●(1838) OVD 81. er hannenneu spirituel. ●(1854) PSA I 204. un nivér bras a æled e hré dassonnein en aibr guet ou hannenneu mélodius. ●(1857) GUG iii. mar-a-gannen nehué (…) er hannenneu couh.
●(1922) EOVD 75. èl ma hré David én é livr kañnenneu. ●85. ur livr ag er Skritur Santél hanùet kañnen er Hañnenneu.