s. –où
(1) Ober e gaerig(où) ouzh ub. =
●(1921) GRSA 372. hon tud e lusk obér ou haerig doh Doué ha n'er groant ket. (…) me handerù Pier hag en eskob e hra eùé ou haerigeu a ziavéz doh Doué.
(2) enfant. Ober kaerig : carresser, faire un calin.
●(1976) LIMO 10 avril. Karig, tr. «caresse.» ●Groeit karig dein merhig, tr. «fais-moi une carresse, petite fille.» ●(1982) LIMO 4 juin. Na plijadur er vamm a p'en em laka hé flahig de bourmenn hé bizied ar dremm mammig. Chetu aze gobér «karig».