m. –ed Gibier. cf. jibier
●(1732) GReg 458a. Gibier, tout ce qu'on prend à la chasse qui soit bon à manger, tr. «Giber. Van[netois] gibér.»
●(1849) LLB 193. samet a jiber. ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 178. lahein ur jibér benac.
●(1924) SBED 52. A pe gav jibéred. ●(1972) LIMO 07 octobre. Digor é er jiboés… ha kollet er jibér !