m.
(1) (en plt de qqn) =
●(1936) BREI 443/2d. Marteze he deus bet bazadou gant an istrimant am eus gwelet o vont er-maez. ●(1958) BLBR 112/12. An istrimant loudour ! ●(1958) BRUD 4/40. Piou an istrimant-se, eme Job, hag a zo eet da gousked en iliz ? ●58. Istrimant : den pe dra difeson.
(2) (en plt des animaux) =
●(1955) BLBR 86/10. Lechefre, diot, ne welez ket sklêr : prena eun istrimant a aneval evelse ? ●(1958) BLBR 113/11. an istrimant a gazeg.