Devri

hirvoud

hirvoud

m. –où

I.

(1) Douleur morale.

(1530) Pm 158 (Tremenuan). Comps doare ho hambout hep dout so hyruout bras, tr. «Dire la manière de leur situation sans doute est grande douleur.» ●(1612) Cnf 5b. rannaff à gra ma calon gant, hiruout ouz è lauaret.

(1659) SCger 154b. hirvout, tr. «tristesse.»

(2) En hirvoud : dans la douleur morale.

(1530) Pm 70 (Tremenuan). Da vout en hiruout az goude, tr. «Être dans la douleur après toi ?»

(1838) OVD 243. péhani e dremeine en noz hac en dé én hirvoud.

(3) =

(1857) GUG 165. Er Gùérhiésèd santel (…) / É héli ou frièd guet en hivoult douçan.

(4) Lakaat en hirvoud : mettre en émoi.

(1575) M 1900. Peheny da gomps guir, hon lacqua en hiruout, tr. «Qui, à parler vrai, nous met en émoi.»

(5) Kemer hirvoud : souffrir angoisse.

(1580) G 66. hyrvot hyrder a quemeraf, tr. «Je souffre angoisse et souci.»

(6) Gémissement.

(1575) M 245. En hiruout bras ha spont, so ouz ma circundaff, tr. «Dans le grand gémissement et l'épouvante qui m'environnent.» ●1609. Pez goelvan, pez caffou pez hyruoudou couen, tr. «Quel pleurs, quel deuil, quels gémissements affreux.»

(c.1680) NG 929. Ne gleuer mait blasfemë, hiruout ha crueldet. ●(1732) GReg 454a. Gemissement, soupir accompagné de pleurs & de cris, tr. «Hirvoud. p. hirvoudou.» ●Pousser de longs gemissemens, tr. «Ober hirvoudou bras.»

(1862) BSH 6. Ar pales so carguet a hivoud, a c'hlac'har. ●(1866) SEV 169. ar c'hri, ar c'hlemmou, ann hirvoudou a laoskont etrezek enn-hoc'h. ●(1869) HTC 83. ha clevet e oue o lavaret dre he hirvoud hag he voëlvan (…).

II. (en plt de qqn) Personne très lente dans ses actions.

(1977) PBDZ 754. (Douarnenez) hirvoud, tr. «personne qui met un temps très long à s'exprimer, à faire son travail, etc.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...