Devri

gwenn-kann

gwenn-kann

adj.

(1) Blanc éclatant, immaculé.

(1659) SCger 14b. blanc, tr. «guen can.» ●(1732) GReg 97a. Blanc à reluire, à briller, tout à fait blanc, tr. «Güenn-cann.» ●(1752) PEll 395. Nos gens disent Gwenn-can, blanc brillant & éclatant, très-blanc.

(1896) HIS 35. en doar e oé guen-kan, èl pe vehé bet ur rèúen.

(1906) KANngalon Gwengolo 208. an haden bihan a vremaïk, gant eur zae ruz hag eur gems guen kann. ●(1911) BUAZperrot 111. eur oual wenn kann. ●(1963) LLMM 99/263. war var da semplañ dindan bouez o zokarnoù, o fuzuilhoù hag o leraj gwennkann.

(2) (en plt de qqn) Qui a les cheveux blancs, chenu.

(1530) J p. 233a. ha huy guen cann, tr. «sous des cheveux blancs.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...