adj.
(1) Blessé.
●(1877) EKG I 292. prederia an dud glazet epken. ●(1890) MOA 103a. accident de personne, tr. «eunn den gloazet.»
●(1916) KANNlandunvez 58/412. An Emgleo evit an dud glazet er vrezel en deuz dija bet aluzen 30.000 lur. ●(1931) VALL 69b. Blessé, tr. «gloazet.» ●(1977) PBDZ 716. (Douarnenez) an daou zen gloazet, tr. «les deux hommes blessés.»
►[empl. comme subst.]
●(1877) EKG I 293. Lakaat a rechont an daou c'hlazet var an douar.
(2) =
●(14--) N 1214. Hon chatal bras aioa gloaset, tr. «Notre grand bétail avait péri.» ●(c.1500) Cb [pistigaff]. g. affole. b. gloaset.