v.
I. V. tr. d.
(1) Gaspiller.
●(1939) WDAP 3/192. Fluta, verb. Dispign arc'hant da brena traou didalvoud. Skouer : Flutet eo bet e holl arc'hant o paea lod ar pardon d'ar merc'hed yaouank. ●(1955) STBJ 134. perak hon devoa flutet arc'hant d'o frena. ●167. Fluta arc'hant hep o zañva. ●(1957) BRUD 2/32. M'ho-peuz moneiz da fluta.
(2) Flutañ an tan : raviver le feu.
●(1939) WDAP 3/192. Fluta (an tan), verb. C'houeza el ludu da glask lakaat an tan da gregi.
(3) Mettre bas.
●(1866) BOM 4. Vel Bastarded, (…) / Fluted e Gall, tr. «Comme des mâtins, (…) / Mis bas en pays français.»
●(1924) BILZbubr 38/842. da fluta moc'h munud. ●(1927) GERI.Ern 157. fluta C[ornouaille] v a, tr. «Mettre bas.»
►absol.
●(1978) BRUDn 16/27. «en eur fluta», evel ar gwized.
(4) plais. Pondre (un texte).
●(1866) BOM 44. Piou n'euz fluted ar zon nevez ?
●(1913) PRPR 85. Soniou nevez fluted gant ar C'Hernewad kôz. ●(1927) GERI.Ern 157. fluta C[ornouaille] v a, tr. «produire, fam.»
(5) Flutañ koñchoù : raconter des contes.
●(1879) ERNsup 168. vlutañ koñcho, raconter des contes, Lanv[ollon].
II. V. intr.
(1) (argot de Pont-l'Abbé) Se coucher au lit, se plumer, se pager.
●(1936) IVGA 134. N'em eus ket ezomm eus he bouchou da vont da «fluti». ●268. fustomp d'al loch, da «fluti !». ●(1960) LLMM 82/310. Langaj-chon ar vilajenn gran. Fluta = Mont da gousket.
(2) S'accroupir.
●(1931) DIHU 239/266. Flutein e hra ar hé zran, un akebut étré é zehorn. ●(1934) BRUS 43. Accroupir, tr. «flutein.» ●(1975) YABA 12.08. nen doè meid flutein èl er merhed eid gobér é «nèh-kan-kan». ●(1978) LIMO 21 janvier. Flutein : S'accroupir. (langage familier) Flutein e hra ar yar eid dovein, la poule s'accroupit pour pondre. Se dit aussi pour «mettre bas, s'accroupir pour «se soulager». ●(1982) LIMO 04 juin. Ne oé named flutein eid gobér «kekah». ●(1986) LIMO 02 mars. Aeésoh (lire : aesoh) dehè flutein a pe vezènt tapet d'un hoant bennag.
III. V. pron. réfl. En em flutañ : s'accroupir.
●(1907) DIHU 30/471. Jobig (...) hum flutas étré diùhar er meùel.