Devri

ez .1

ez .1

part. adv. cf. ent, er

(1) [devant un adj.] Élément de formation d’adverbe. cf. en, ent

(1530) Pm 227. Ez duy an anquou ez louen, tr. «La mort viendra avec empressement.»

(1732) GReg 145b. Certainement, tr. «Ez certen.»

(1877) BSA 10. Ez iaouankic e tiscuezas pegement e carie ar vertus. ●(1883) IMP 8. Es vianic e velis an techou-ze ennâ : / Divar 'neuze e claskis an tu d'o divoenna. ●(1894) BUZmornik 204. en em denna ez-veo enn eur garrek kleuz, evel enn eur bez.

(1903) ADBr xviii 346. evel ec'h ordinal. ●(1911) BUAZperrot 53. Ez yaouank e teskas diouz an armou. ●167. Bez e vezint ez-vras ar pez ma vezint bet ez-vihan.

(2) [devant un subst.] Élément de formation d’adverbe.

(c.1500) Cb 32b. [cadoer] Jtem cathedraliter ad. qualitatis. g. cathedraument. b. ez cadoer. ●(c.1500) Cb [peuch]. Item pacifice aduer. g. paisiblement. b. ez peuch.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...