prép. cf. e .2 prép., adv. & m.
(1) Dans (lieu).
●(14--) Ab inscription. An materi a studiaff, pe prederaf a cafaf garu / Goude hon holl fet en bet man, divez peb vnan eu an maru. tr. « Le sujet que j'étudie, quand je le médite, je le trouve dur : / Après toute notre carrière en ce monde, la fin de chacun est la mort. » ●(1499) Ca 75b. En. g. idem. ●(1633) Nom 177a. Turunda, linamentum, pannus : tente à mettre és playes : liennen da lacquat er gouliou.
●(1732) GReg 243a. Dans, preposition de lieu, tr. «èr.» ●(17--) TE 1. quemènt tra-zou én-ou. ●2. én-ai ou hunan.
●(1849) LLB 717. ér parkeu.
(2) Dans (temps).
●(c.1350) Io ms latin 14355 f°399r°. Mar hamguorant va karantit da vout in / nos ohecostit uamgaret. nep pret. etc. tr. « Si me garantit mon amour d'être la nuit à son côté, femme aimée, à tout instant, etc »
(3) Sur.
●(1651) JK 39. Ho vervel er croas pren evidomp en estrenuan.
●(1869) HTC 252. Jesus a varv er groaz.
(4) En forme de.
●(c.1350) Io ms latin 14355 f°326v°. Mous oruen inhoguen. tr. « Les excréments d'Orven en un monceau »
►[form. conju.]
S3m ennañ
●(17--) TE 1. én-ou.
P3 enno, enne
●(17--) TE 2. én-ai.