part. verb.
(1) Particule verbale qui introduit une subordonnée.
●(1456) Credo 10. Den inferne ez disquennas, tr. «Il descendit en enfer.» ●(14--) Jer.ms A.242. Hac ez spyen caffout remet, tr. «Et j’espérais trouver remède.» ●(c. 1501) Donoet 2-4. brezonec, ez quiffir ennaff, tr. « le breton, où l’on trouvera » ●(1530) Pm 155. Dan tut bouzar ez rente ho cleuet, tr. «Aux sourds il rendait l’ouïe.»
●(1856) GRD 91. Quentéh m'en doé et Sant-men téhet a inou, é rézas en ty ar er mæstr-zé.
●(1907) AVKA 195. Hag an triwec'h den-ze e fraillas warnhe tour siloe. ●(1908) PIGO II 19. Itien e trec'h ar gounnar war e spont, hag e sav e zorn da flastra al loen divergont.
(2) Particule verbale de formation du gérondif. cf. o
●(c.1680) NG 912. e tespign hou ol vat.
●(1744) L'Arm 364b. Ce chat est aux aguets, tr. «Éma er hah-cé ê logotta.»
●(18--) SAQ I 64. e tont hag e vont. ●260-261. ar boan e vihanaad. ●371. E ma e ren he iliz. ●(18--) SAQ II 37. ec'h ober goall bedennou. ●230. ho daou e vont gant an hent.
●(1900) FHAB Genver 5. hano ar benveg, ar c'hlao a vez gantho pe ho zud e labourat (...) labourerien ag a ioa e rastellâd douar lin. ●(1901) FHAB Genver 209. cals kirri e vont hag e tont. ●(1901) FHAB Meurzh 246. ho pezo treuzed ar bed-ma ec'h ober ar mad. ●(1939) RIBA 44. Er big hag er goukou é labourat ar zeu-hanter.