distuc'h

adj. Sans plumes.

●(c.1500) Cb. [pluenn] implumis et hoc / me. g. sanz plume. b. distuch pelyet.

●(1732) GReg 732a. Qui n'a point de plumes, tr. «distuc'h.»

●(1871) FHB 312/414b. daou labous distuc'h. ●(1876) TDE.BF 152b. Distuc'h, adj., tr. «Sans plumes.»