adj.
(1) En mauvais état.
●(1752) BS 31. distruchoc'h alies, eguet an tyer e pere e lojont o-unan ! ●102. en un ty paour ha distruich. ●754. en ul logig distruich.
●(1866) HSH 227. en ul lochic distruch. ●(1874) FHB 482/89a. he vaner a ioa eat distruch.
(2) Blême.
●(1838) CGK 6. Distruch, casty, diflacquet, foulet e nem dreina. ●(1883) IMP 30. Distruch, dû gant an naoun, casi anter varo. ●(1889) ISV 102. an oll a daolaz ho zell var ar bugel kez, o velet pe gen treud ha pe gen distruch oa.
●(1906) KANngalon Mezheven 140. treut, distruj, tenval he daoulagad. ●(1940) SAV 18/20. Ken distruj eo hag eun den maro. ●23. distruj ha roufennet e zremm gant an anken.
(3) =
●(1966) BAHE 50/39. gant e zremm leun a varv lous ha distruj.
(4) Faible.
●(1868) FHB 170/106b. ha calz anezho a vez ker kasset, ken astud, ken distruj gant an naoun (...) ma varvont ep dale.
(5) (agriculture) Inculte, infertile.
●(1876) TDE.BF 152a. Distruj, adj., tr. «Qui n'es pas fertile.»
●(1905) BOBL 21 janvier. douarou distruj gwechall. (d'après GMGE ).