diskrougañ v. tr. d. Dépendre, qqn, qqc.
●(1876) TDE.BF 145b. Diskrouga, v. a., tr. «Dépendre ou enleler (lire : enlever) de la potence.» ●(18--) SAQ II 254. Diskrouga 'reaz buhan anezhan.
●(1930) FHAB Meurzh 110. Evit mirout ouz e gerent da zont d'e ziskrouga.