adj. Décousu.
●(1732) GReg 252a. Decousu, uë, adj. tr. «Disc'hryz. disc'hruyz. Van[netois] disoury.»
●(1876) TDE.BF 141a. Disgri, adj., tr. «Non cousu, décousu.»
●(1904) DBFV 58a. dishroui, dishouri, adj., tr. «décousu.» ●(1934) BRUS 112. Décousu, tr. «dishroui.» ●(1982) MABL I 151. (Lesneven) da wriat 'lec'h ma veze diskwri.