v.
I. V. intr. (en plt d'une plaie) Suppurer.
●(1866) FHB 55/24a. He zeod a zirente. ●(1868) FHB 189/262a. loskel anezan [ar gor] da zirenta. ●(1872) ROU 104b. Suppurer, tr. «direnta.» ●(1872) GAM 31. toulla ar gor evid ma tirento.
●(1925) FHAB Gwengolo 336. a laka ar pignezi, ar goriou, an eskiji da zirenta. ●(1926) FHAB Mezheven 217. dindan an troad e weler ur gouli bihan a gresk dillo hag a zirent. ●(1943) FATI 115. eur mell toull don ha ne rae nemet direnta hep ehan.
II. V. tr. d.
(1) (en plt d'une plaie, etc.) Laisser couler (du pus, du sang, etc.).
●(1905) IVLD 136. Ar gouli (…) direnta a rea, eb ehan, lin brein ruz pe velen. ●180. ar goriou-ze a zirente lin-c'hoad. ●(1928) BFSA 272. e gostez, hag a zirente gwad a-wechou. ●(1932) ALMA 97. Va c'hroc'hen a lugerno evel pa vije o tirenta eol drus.
(2) Vomir.
●(1834) SIM 116. hon laqat da zirenta hon bouzellou.