m.
I. (en plt de tissu)
(1) Arrachement.
●(1732) GReg 52a. Arrachement, action d'arracher, tr. «Diframm.»
●(1867) MGK 66. ho c'haloun o strakal / Gant diframm ar marv-ien o labourat ho c'hik. ●(1876) TDE.BF 125a. Diframm, s. m., tr. «Disjonction, arrachement.»
●(1914) DFBP 21b. arrachement, tr. «Diframm.»
(2) Mont e diframm : partir en lambeaux.
●(1866) FHB 93/324a. he c'hoz-tammou dilliad a ieaz e diffram.
II. sens fig.
(1) Agitation.
●(1960) BLBR 124/24. eno oa eun diframm seurt 'm boa gwelet biskoaz. ●M'ho pije gwelet pegement a ziframm hag a reuz.
(2) Déchirement, arrachement (au moral).
●(1914) FHAB Ebrel 104. eun diframm eo evidon o dilezel.
(3) Accroc à la réputation de qqn.
●(1867) FHB 119/119a. eun difram bennag a gavet da ober e sae pep unan.
III. Loc. interj. [incise en fin d'énoncé] Un diframm = ur spont.
●(1935) BREI 395/3b. du-dall an noz ha yen, eun diframm !
IV. Ober un diframm da sae ub. : voir sae.