adj.
(1) Charnel.
●(1499) Ca 195b. Tenchez charnel. g. delectation charnelle l. hec voluptas / tis. ●(c.1500) Cb 58b. [delectation] g. delectation charnelle. b. delectation charnel. Idem hec illecebrositas / tis. bri. carantez charnel. ●(1612) Cnf 80b. ha goudé maz diuisquet an mantel charnel. ●(1621) Mc 27. Couezet ouff en polution volontæramant, dreiz off ma hunan en eur charnel.
(2) Kompagnunezh charnel : relation sexuelle.
●(1612) Cnf 42a. Dememes eo pechet maruel pocquet, gant volupté ha pligeadur, gant intention da compaignunez charnel.
(3) Kavout kompagnunezh charnel gant ub. : avoir des relations sexuelles avec qqn.
●(1612) Cnf 40b. Caffout compagnunez charnel gant bellegyen pé Religiuset.
(4) Ober kompagnunezh charnel gant ub. : avoir des relations sexuelles avec qqn.
●(1612) Cnf 40b. NEp à gra compagnunez charnel gant vn Religiuses à pech maruelamant.
(5) Remuamant charnel : pulsion sexuelle.
●(1621) Mc 29. Bet em eux remuamant, hac santimantou charnel. 106. Bet em eux remuamantou charnel a enep ma volontez.