v. intr.
(1) (en plt des gens) S'arrêter.
●(1909) FHAB Mezheven 181. Aoun o doa, n'eo ket da velet Fanch o châna, mes aoun da deuffe da rei re a veac'h ha d'en em grenvi. ●183. an daboulin a strinko kentoc'h eget na deuin-me da châna.
(2) S'embourber.
●(1732) GReg 154b. La charrette est arrêtée dans une boüe, tr. «Chalet eo ar c'harr.»
●(c.1836) COM vi moj. 18. Chanet, hep flac'h (lire : flach) é kreiz eur poull Laguen. ●(1867) MGK 102. Pa voa ho kar, ho cheo dre ar rolec'h chalet. ●(1890) MOA 123a. L'attelage s'est arrêté court, tr. «chanet eo ann denn.»
●(1917) KZVr 240 - 07/10/17. Chana, tr. «rester en panne.» ●ar c'har a zo chanet er prad.» ●(1927) GERI.Ern 78. chalet eo, tr. «(la charrette) est arrêtée, ne peut avancer.» ●(1955) BLBR 85/4. chanet el lagenn gant o zammad marc'hadourez.
(3) Rester en panne.
●(1931) VALL 527b. rester en panne, tr. «chana L[eon].»