m. –où
I.
(1) Fourrures.
●(1967) BAHE 54/27. da ziskouez da Roc'hiz he zogoù kaer, hag he bichigoù.
(2) Bisig-ruz : surnom de l'écureuil.
●(1973) SKVT II 43. Ha, marteze, e welin bisiged ruz. / «Bisig ruz» a zo unan eus an anvioù a vez roet du-mañ d'ar gwinver.
(3) enfant. Chat, minet.
●(1838) CGK 26. Goustad e c'harling pen ar biciq.
●(1927) GERI.Ern 49. Bisig m., tr. «Minet, nom familier du chat.» ●(1958) BLBR 109/ 14. E Leon e lavarer «bis ! bis !...» da helver ar haz. «Bizig» eo ano ar haz e yez ar vugale vihan. ●(1974) YABA 25.05. er michigeu.
II. (botanique)
(1) Chatons de saules, etc.
●(1915) KZVr 114 - 09/05/15. bisigo, bichigo, tr. «chatons (de saules)». ●(1927) GERI.Ern 49. pl. bisigou, tr. «chatons du saule, etc.»
(2) Bouton de rose.
●(1915) KZVr 114 - 09/05/15. bisigo, bichigo, tr. «boutons de roses.»