s. & adv.
I. C'hoari bili-bann : jouer aux osselets.
●(1876) TDE.BF 52a. C'hoari bilibann, tr. «jeu des osselets ou des galets.»
●(1910) FHAB Genver 9. Hag hi adarre ho (lire : ha) staga o daou da c'hoari bilibann. ●(1927) GERI.Ern 48. bili-bann, tr. «jeu des osselets ou des galets.»
II. Loc. adv. E bili-bann.
(1) En équilibre instable.
●(1949) KROB 20/14. Evel-se, eul laouer e bilibann er c'hraou a vezo diazezet gwelloc'h.
(2) =
●(1915) KZVr 115 - 16/05/15. Ponchou savet e bilibann, henchou war bilierou er vann, tr. «des ponts suspendus, des chemins sur des piliers en l'air.»
(3) Chom e bili-bann =
●(1915) KZVr 115 - 16/05/15. Va zroad savet soun er vann a choumm neuze e bilibann, tr. «mon pied levé tout droit reste alors en l'air, Combeau.»
(4) = (?) En suspens (?).
●(c.1836) COM I moj. 8. Ann dourn-zé a wélid ? En êr é bilibann ?
(5) Sevel e bili-bann =
●(1906) BOBL 06 janvier 68/2e. Hag o lakaat e holl nerz, e holl himor, e sao bilibant karvellou Brijel, hag o lakeaz var e ziskoaz.
(6) sens fig. Lakaat an traoù e bili-bann : remettre les choses en question.
●(1877) EKG I 259. pa deuaz eun dra-all da lakaat, enn eun taol, an traou e belibann.