beskornet adj. Qui a perdu une corne.
●(1732) GReg 241b. Dagorne, vache qui a une corne rompüe, tr. «Besqornet. (...) bioc'h besqornet. (dagorne, ide[m] vache d'une seule corne.»
●(1921) DIHU 118/229. blonset ha biskornet en ur skoein doh er mangoérieu.