Devri

bervant

bervant

adj.

(1) Bouillant.

(c.1680) NG 814. plomb beruant. ●(c.1718) CHal.ms iii. faire reuenir une viande, tr. «tremen vn tam quic dre en taan, pe dre en deur berüant, refettein quic pe ar er gleü, pé en deur.» ●(1744) L'Arm 34b. Bouillant, tr. «Beruantt.» ●(17--) TE 327. ur gauteriad yvl berhuant.

(1942) VALLsup 23a. Bouillant, tr. «bervant ; berwant T[régor].» ●(1935) BREI 392/3c. ar flip bervant. ●(1935) BREI 417/4a. dindan an heol bervant.

(2) sens fig. Ardent.

(17--) VO 7. Un himur gracius hac un isprit berhuant.

(1838) OVD 159. un derhian estrange (…) cri ha berhuant.

(1904) DBFV 21b. berùant, adj., tr. «bouillant, brûlant, ardent d'humeur, pétillant.» ●(1924) BUBR 45/1054. ken bervant ha ken têr ho sellou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...