coll.
I.
(1) (botanique) Genêts.
●(1499) Ca 109a. Hat balazn. g. semance de genestz. ●(c.1500) Cb 21a. g. cest vne maniere dabre comme genestre / qui est moult amere. b. haual ouch balazn / haso hueru. ●(1633) Nom 103b. Genista : genest : balan. ●169a. Storea, teges, matta : natte : cloüeden pe goloen græt á broüen pe á balan pe canab.
●(1659) SCger 62a. genest, tr. «balan.» ●(1732) GReg 455a. Genet, arbrisseau, tr. «Bazlan. baëlan. balan. bañnal. (Van[netois] bonal. benal. belan.»
●(1849) LLB 373. E droh lann, drein, bonal. ●651. Er bonal goarniset a voketeu milein. ●(1878) EKG II 88. eur parkad balan.
●(1904) DBFV 20a. benal, bonal, belann, tr. «genêt.» ●(1927) GERI.Ern 36. balan T[régor] baelan, V[annetais] benal m., tr. «Du genêt.» ●(1981) ANTR 148. balan ar balanegou.
(2) (en plt d'une maison) Qui a un toit en genêts.
●(1838) CGK 19. Adieu did va zi balan, var leynicq ar grec'hen.
(3) Jav-banal : entremetteur de mariage.
●(1919) DBFVsup 34b. jau benal, tr. «entremetteur de mariage.»
II.
(1) Na zont war skoulmoù balan : voir skoulm.
(2) Stank evel kerez war ur bod balan : voir kerez.