s. –où
(1) Amende.
●(1633) Nom 208a. Mulcta, vel multa : amende : amand.
●(c.1718) CHal.ms i. amande pecuniaire, tr. «amand.»
●(1909) FHAB Eost 243. paea rin, pe ne rin an amandou a dapin.
(2) Bezañ lakaet en amand : être mis à l'amende.
●(1906) KANngalon Mae 105. katoliked lakeat en amand.
(3) = (?) Nécessité (?).
●(1792) BD 663-664. o transgressin gourchemen doue / esoch coet en amant se, tr. «en transgressant le commandement de Dieu / vous êtes tombés dans cette nécessité.»